• Herstel

    Voorbij de eerste maand

    Vandaag heb ik iets te vieren, of misschien is vieren niet het juiste woord. Maar trots zijn op jezelf, dat kan altijd. Meer dan een maand zonder ‘mijn middel.’ Namelijk vandaag precies vijf weken.

    Vijf weken waarvan de eerste drie aardig te doen waren. Ik kon de wereld aan en niks was me teveel en/of te moeilijk. Maar dan komt het. De donderslag. Het is een beetje te vergelijken met rouwen. Rouwen om een periode die naast heel veel narigheid ook mooi kon zijn. Rouwen om een bepaald gevoel dat je er van kreeg en nu niet meer kan hebben. Rouwen om de mensen die je hebt leren kennen en waar je nu niet langer meer mee om kan gaan. Ik vond het altijd maar raar als mensen zo’n periode vergeleken met rouwen, maar nu ik er zelf middenin zit begrijp ik het. Het is echt zo.

    Steeds vaker besluipt mij het gevoel en de gedachte van een keer terug naar dat gevoel kan geen kwaad. Maar dat is juist het probleem. Het kan wel kwaad. Ik vind het leven af en toe best lastig, zeker nu alles binnenkomt tot in de diepste poriën van het lichaam. Er is geen vluchten meer. Alles moet onder ogen gezien worden en ervaren, gevoeld worden. Dat is best wel eng.

    Maar we zetten door. Iedere dag is weer een nieuwe. Iedere dag kan ik er voor kiezen om vandaag niet te gebruiken. Tegenslagen zullen er altijd zijn, maar ik hoop dat het ooit een dag komt dat ik er beter mee om kan gaan. Niet het gebruiken meer zie als eerste redmiddel. En ook niet meer langer situaties uit de weg zal gaan.

  • Herstel

    De eerste twee weken

    De eerste twee weken zonder gebruik zijn voorbij. Gebruik van 3mmc. Nooit eerder heb ik dit zo direct gezegd totdat ik een bericht plaatste op social media. Ik vond het eng om te delen aan welke drug ik eigenlijk zo verslaafd ben geraakt door de jaren heen. Het is geen bekende drug waar duizenden verhalen over bestaan van mensen die overlijden, misdaden plegen etc. 3mmc is een drug die overal (nog) legaal te verkrijgen is op het internet en dus niet als zodanig ernstig wordt beschouwd.

    Wat is overigens belachelijk vind, want inmiddels zijn er meerdere verhalen bekend die toch wel erg schokkend zijn over deze drug. Mensen die zwaar verslaafd zijn geraakt, vreselijke dingen hebben gedaan onder invloed en bijna overleden zijn, of zelfs zijn overleden.

    Ik had een hoop negatieve reacties verwacht, maar ik kreeg berichten van mensen die zich in mij herkende, die het ook gebruikte of zich zorgen maken over iemand anders die het ook gebruikt. Ik vind openheid daarom ook zo belangrijk, weg met die taboes, zeker op verslaving. Mensen zien het nog altijd als eigen schuld, maar niemand kiest er bewust voor om verslaafd te raken. Die denkwijze zouden we uit de wereld moeten hebben.

    Ik ben nu twee weken en één dag clean. Ik leef dag voor dag. Ik geniet. Ben iedere ochtend weer blij als ik fris opsta en een volledige nacht heb geslapen. De feestdagen zijn voorbij en ook die heb ik goed kunnen doorstaan. Het ‘echte’ leven staat morgen weer voor de deur. Ik probeer me nog niet te druk te maken over de dag van morgen, maar te genieten van ieder moment. Te kijken naar iedere dag, soms ieder uur. Op naar weer een dag.